Miejsce, gdzie spotykają się różne czasy

Był taki dzień ubiegłej jesieni, kiedy wiatr szalał i wirowały w powietrzu tysiące strąconych nasion z drzew rosnących w parku. Patrzyliśmy z mężem z podziwem i uśmiechem na to szalone zasiewanie.

W ślad za nasionami opadały liście. Jak kołdra na zimę. Najlepszy nawóz dla kiełkujących roślin. Myślałam o tym, jak to wszystko doskonale obmyślone i jak w naszych czasach wszystko komplikujemy i ze wszystkim walczymy.

A to już od dawna tak precyzyjnie obmyślone, tylko patrzeć i próbować zrozumieć i nauczyć się naśladować. Patrzę na park w Żywcu, gdzie spotykają się trzy czasy. I uczę się, że bez przeszłości nie ma teraz, a już dziś można odnaleźć zwiastuny jutra. Drzewa tak doskonale zakorzenione w przeszłości i w ziemi rozrastają się w sferę nieba i jutra, kodują w swoim ciele każdy mijający dzień. Rosną dniami pełnymi słońca i wody. Trzysta lat temu pierwszy raz świadomie zaczęto kształtować przestrzeń wokół Starego Zamku w Żywcu. Wzmianka w "Dziejopisie Żywieckim" wspomina o Niemcu, który na zamówienie założył coś, co dziś nazwalibyśmy inspektami, w których pod ochroną nie tylko szkieł, ale i ludzkich strażników hodował rośliny. Chodząc po parku, szukam śladów przeszłości. Zastanawiam się, jak wyglądał w tamtym czasie. Może od zamku, aż do Koszarawy rozpościerał się las, którego resztki widać dziś w postaci Dębiny. A może wokół były tylko pola, by zapewnić dobrą obronność zamkowi i miastu? Mam nadzieję, że się tego dowiem, że uda mi się zobaczyć stare mapy i plany. Przez wieki park przechodził wiele transformacji, dopasowując się do potrzeb ludzi, którzy dotykali go w różnych czasach. Którzy w parku zostawili swoje myśli w postaci wijących się alei i zaprojektowanych grup roślin. Los projektantów parków jest przedziwny, oni sami nigdy nie zobaczą pełni realizacji swoich pomysłów. My mamy taką możliwość. Możemy, chodząc, szukać odpowiedzi na pytanie, co było zamysłem autora. Myślę nie tylko o projektantach i decydentach, ale również o pierwotnym "konstruktorze zieleni". Dla mnie bardzo ważnym stwierdzeniem jest, że cały ożywiony świat, każda jego najmniejsza cząstka to myśli Boga. Patrząc na otoczenie w ten sposób, próbuję Go zrozumieć.

Odchodząc od metafizyki, dochodzę do tegorocznych obchodów. Dla wielu mieszkańców Żywca park jest miejscem magicznym, ważnym, bezcennym. Chciałbym wiedzieć, jak bardzo my jako współczesne społeczeństwo możemy ingerować w twór tak stateczny i reprezentacyjny jak stary park. Zdaniem organizatorów (powstało całkiem spore partnerstwo angażujące różne środowiska) obchodów trzystulecia warto nadać w tym czasie temu miejscu nowe formy korzystania. W naszych głowach powstał całkiem spory zbiór propozycji. Coś, co za mną od wielu lat chodzi, to utworzenie na jednej z polan parkowych przestrzeni piknikowej. Może znalazłaby się też otwartość na prowadzenie ćwiczeń pod gołym niebem - park to świetne miejsce na jogę czy tai-chi. I marzy mi się uzupełnienie roślinności w parku o różne tematyczne kolekcje roślinne - tak żeby mieszkańcy miasta mieli możliwość codziennego obcowania z bogactwem form, kolorów i kształtów, żeby mogli coś podpatrzyć i zastosować u siebie w mniejszej skali.

Chcemy wypełnić park sztalugami, fotografami, muzyką klasyczną, sztuką, a przede wszystkim ludzką uwagą na jego niezwykłość. Przy okazji trzystulecia chcemy też zorganizować cykl seminariów, aby na nich poruszyć tematy związane z parkiem, ale dotyczące całej zieleni.

W planach mamy gry, konkursy, zajęcia edukacyjne, warsztaty, mapę, przewodnik i wiele więcej. Wciąż szukamy sponsorów i chętnych do pomocy i organizacji. Z otwartością oczekujemy na podpowiedzi i propozycje. Drugiej takiej rocznicy, przynajmniej za naszego życia, nie będzie, warto wiec, byśmy uświetnili ten czas całą naszą pomysłowością i inwencją.

Chętnych do współdziałania prosimy o kontakt - [e-mail]